Uiszczenie kwoty pieniężnej jako przesłanka dobrowolnego poddania się odpowiedzialności

Przestępstwo korupcji wyborczej
31 października 2014
Zaczynamy certyfikować uczciwość – ISO 37001
30 listopada 2014

Kodeks karny skarbowy przewiduje możliwość dobrowolnego poddania się odpowiedzialności, w sytuacji w której wina sprawcy i okoliczności popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego nie budzą wątpliwości, a ponadto sprawca spełni dodatkowe wymagania opisane szczegółowo w art. 17 § 1 ustawy. Dzięki zastosowaniu tej instytucji, prawomocny wyrok skazujący nie zostanie wpisany do Krajowego Rejestru Karnego, a nadto sprawca może liczyć na łagodniejsze potraktowanie swojej osoby.
Jedną z przesłanek o których mowa w art. 17 § 1 k.k.s., niezbędnych do wyrażenia zgody przez Sąd na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności przez sprawcę, jest uiszczenie kwoty pieniężnej tytułem kary grzywny. W praktyce istnieje wiele wątpliwości dotyczących tego zagadnienia. Dziś postaramy się rozwiać jedną z nich i zastanowić nad wysokością kwoty należnej do uiszczenia.
W przypadku przestępstw skarbowych kwota uiszczona tytułem grzywny nie może być mniejsza niż 10 stawek dziennych pomnożonych przez 1/30 najniższego miesięcznego wynagrodzenia. Innymi słowy w sytuacji, w której minimalne miesięczne wynagrodzenie wynosi 1680 zł, najniższa kara grzywna wynosić będzie 560 zł.
Górna granica grzywny została natomiast określona w art. 146 § 2 k.k.s. zgodnie z tym przepisem kwota uiszczona tytułem kary grzywny nie może przekraczać, łącznie z kwotą już wpłaconą, wysokości połowy sumy odpowiadającej górnej granicy ustawowego zagrożenia za dany czyn zabroniony. Innymi słowy w przypadku różnych czynów zabronionych różna będzie również maksymalna kwota wymagana do uiszczenia tytułem kary grzywny.
Wypada jednocześnie zaznaczyć, iż od powyższej zasady istnieje wiele wyjątków, przewidzianych chociażby w przepisach statuujących instytucje nadzwyczajnego wymiaru kary (tj. np. w sytuacji nadzwyczajnego złagodzenia kary).