Wpływ cesji wierzytelności na mozliwość zarządzenia kary pozbawienia wolności

Co z tą koncesją – czyli odpowiedzialność karna za sprzedaż alkoholu bez wymaganego zezwolenia
14 stycznia 2015
Populizm penalny na przykładzie forsowanych zmian przepisów ruchu drogowego
13 marca 2015

Zgodnie z art. 72 § 2 kodeksu karnego, sąd może zobowiązać skazanego do naprawienia szkody w całości lub w części. Zgodnie z kolei z art. 75 § 2 kodeksu karnego, sąd może zarządzić wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, w szczególności gdy popełnił inne przestępstwo niż określone w art. 75 § 1 kodeksu karnego albo jeżeli uchyla się od uiszczenia grzywny, od dozoru, wykonania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych.
Taka sytuacja miała miejsce również w sprawie, którą zajmował się ostatnio Sąd Najwyższy (sygn. akt V KK 347/14). W wyroku skazującym, na sprawce został nałożony środek probacyjny obligujący go do naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego. Rzecz w tym, że w niedługi czas po wydaniu orzeczenia, pokrzywdzony dokonał cesji przysługujących mu roszczeń wynikających  z przestępstwa na rzecz innej osoby.
W związku z powyższym pojawiło się pytanie, czy w przypadku braku zaspokojenia szkody na rzecz osoby, która nabyła w drodze cesji prawa majątkowe przysługujące pierwotnie pokrzywdzonemu, możliwe jest zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności?
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17 grudnia 2014r. uznał, że w sytuacji gdy pokrzywdzony dokonał cesji przysługujących mu roszczeń wynikających z przestępstwa na rzecz innej osoby, (…) brak zaspokojenia osoby, która nabyła w drodze cesji prawa majątkowe przysługujące pierwotnie pokrzywdzonemu, nie może być uznane za niewykonanie obowiązku probacyjnego w rozumieniu art. 75 § 2 kodeksu karnego.
Innymi słowy w takim przypadku brak jest podstaw do zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności.