Rozpowszechnianie nierzetelnych informacji za pomocą środków masowego przekazu

Matrymonialne eldorado
1 października 2015
Odpowiedzialność karna za proceder „odwróconego łańcucha dystrybucji leków” na bazie aktualnego stanu prawnego
21 stycznia 2016

Zgodnie z najnowszym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GSK 449/14, wydanym w przedmiocie omawianego zagadnienia manipulację instrumentami finansowymi stanowi również rozpowszechnianie za pomocą środków masowego przekazu nierzetelnych informacji albo pogłosek, które wprowadzają lub mogą wprowadzić w błąd.

Warto w tym miejscu przypomnieć, iż z analizy przepisu art. 39 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy o obrocie, dla zaistnienia stypizowanej w nim manipulacji konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

– rozpowszechnianie informacji albo pogłosek,

– za pomocą środków masowego przekazu lub w inny sposób,

– informacje albo pogłoski mają charakter fałszywy lub nierzetelny,

– informacje albo pogłoski wprowadzają lub mogą wprowadzać w błąd w zakresie instrumentów finansowych,

– osoba nie będąca dziennikarzem, która rozpowszechnia te informacje lub pogłoski wiedziała lub przy dołożeniu należytej staranności mogła się dowiedzieć, że są to informacje nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd.

Jak przyjmuje się w piśmiennictwie przez informacje, które „wprowadzają lub mogą wprowadzać w błąd w zakresie instrumentów finansowych”, należy rozumieć takie informacje, które mogą mieć jakikolwiek wpływ na instrumenty finansowe spółki giełdowej, w szczególności na cenę jej akcji. Wystarczy tu możliwość wystąpienia skutku. Pogłoski, w odróżnieniu od informacji, będą stanowić niepotwierdzone lub oparte na trudnych do zweryfikowania źródłach spekulacje na temat danego podmiotu (P. Pośnik artykuł Rzeczpospolita. Spółki giełdowe: między informacją a dezinformacją). Internetowy słownik języka polskiego definiuje „porozumienie” jako zgodę na coś, wzajemne zrozumienie, umowę, układ.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wypowiedź członka zarządu spółki publicznej prawa handlowego w środkach masowego przekazu, bądź przedstawienie przez niego informacji w publikatorze, dotyczącej istotnych spraw spółki, a do takich należy np. zbycie nieruchomości posiadanych przez spółkę lub zamierzone nabycie własnych akcji, na gruncie art. 172 ust. 1 w związku z art. 39 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy o obrocie stwarza domniemanie faktyczne, i to wysoce miarodajne, że przy dołożeniu należytej staranności członek zarządu spółki mógł wykryć nieprawdziwość ujawnionej informacji. Adresatami tych przepisów, także w sferze prawa publicznego, poprzez zawarcie w nich sformułowania „kto”, jest szeroki krąg osób. Niemniej, na tle każdej innej osoby, pozycja członka zarządu jest kwalifikowana z punktu widzenia jego staranności we wszelkich działaniach i wypowiedziach dotyczących spraw spółki, które mogą wpłynąć na zachowania rynkowe uczestników obrotu giełdowego. Członek zarządu ma bowiem wszelkie możliwości dla zweryfikowania prawdziwości pochodzących od niego informacji o spółce, którą kieruje.